اصول آموزش مؤثر

 
اصول آموزش مؤثر

lجو كلاسي حمايت كننده كه روي تعامل معلم/ دانش آموزو دانش آموز/دانش آموزدر كل فعاليتهاي يادگيري تاكيد مي كند.
هدف:  اصلاح فرآيند تفكر
روش: انجام كار گروهي ومشاركت در فعاليتهاي يادگيري
lفرصت براي يادگيري
lتنظيم برنامه به منظور تحقق اهداف آموزشي
lتحقق جهت يابي يادگيري وبازده هاي مورد انتظار از طريق استفاده از استراتژيهاي ياد گيري مطلوب

  lمحتواي منسجم از طريق تاكيد روي ساختار ارتباطات براي تسهيل يادگيري معنادار ونگهداري طولاني تر مطالب.

lگفتمان متفكرانه براي درگير كردن يادگيرندگان در فعاليت يادگيري
lتمرين وكاربرد فعاليتها وارائه بازخورد مبتني بر اصلاح
lاستفاده از پشتيبان(scaffolding) ويادگيري كمكي(assisted learning )
lآموزش استراتژي هاي يادگيري واستراتژي هاي مديريت خود
lسنجش هدف مداربا استفاده از ارزشيابي هاي رسمي وغير رسمي
 lبيان انتظارات براي دستيابي به موفقيت و بازده هاي مطلوب
lنگاه كردن به تكاليف از چشم انداز دانش آموزان( اخذ چشم انداز) وتمركز همزمان بر فعاليتهاي شناختي ومهارتهاي ارتباطي
 
منبع : از
دكتر امينه احمدي

ضرورت مطالعه يادگيري

 
ضرورت مطالعه يادگيري
 
 
lيادگيري به عنوان يكي از ابزار عمده سازگاري انسان با محيط شناخته مي شود وبقاي فرد وجامعه را تضمين مي كند .
lمطالعه يادگيري به تبيين وفهم علتهاي رفتار كمك مي كند .
lپيچيدگي روز افزون محيط و افزايش تعامل انسان با محيط ضرورت يادگيري را تبيين مي كند ، چون لازم است همگام با تغييرات جهاني  پيشروي كنيم .
lيادگيري به عنوان ابزاري در جهت پيشرفت جوامع وصيانت از ارزشها وهويت ملي هر جامعه تلقي مي گردد وافراد را به اطلاعات تخصصي جهت مقابله با آ راء مختلف مجهز مي سازد.
lيادگيري حركت انسان را در جهت تحقق نيازهاي شــد ن وفرانيازها آ‌ســان مي سازد  وابزاري است در جهت خود شكوفايي.

 منبع : از

دكتر امينه احمدي

تعريف يادگيري

 
تعريف يادگيري

يادگيري عبارت است از تغييراتي در رفتار بالقوه كه حاصل تجربه است .
lنكات كليدي تعريف يادگيري:تغيير ،تجربه
منظور از تغيير ،‌تغييراتي در شبكه هاي عصبي ، تغييراتي در تجربه وتغييراتي در ساختار شناختي است .
تجربه آ‌ن چيزي است كه قبلا اتفاق افتاده است .وقتي يادگيرنده چيزي را تجربه كند ،يا به طور مستقيم با آ‌ن در تماس قرار گيردودر معرض آ‌ن تجربه قرار  گيرد،درمورد آ‌ن يادمي گيرد . واگريادگيرنده در كسب تجربه آ‌گاهانه درگيري ذهني پيداكند در اثر اين درگيري ساخت شناختي تشكيل مي شود.

 منبع : از

دكتر امينه احمدي

7 اصل جهاني شدن

 
7 اصل جهاني شدن

۱ -  لازم است يادگيرندگان با چشم انداز وسيعتري به موضوعات پيرامون خود نگاه كنند (‌هدف گذاري، ‌سيستمها،‌ برنامه ها، ‌ابزارها: توليد علم وتكنولوژي واطلاعات وتسهيل امكانات براي ورود اطلاعات)
2- افزايش تفكر تحليلي وخلاقيت در درون رشته ها
3- توانايي حل مسائل وموضوعاتي كه نمي توانند محدوديت هاي رشته اي را قبول كنند.
4-دانش وتوانايي براي تعامل سازنده وخلاق با افرادي كه زمينه هاي فرهنگي متاوت دارند،‌ هم در جامعه خودشان وهم در جامعه جهاني
 5- آگاهي واحترام براي سنت هاي فرهنگي خويش
6- پرورش تحمل وبردباري در جوامعي كه فرهنگهاي مختلف دارند.
7- پرورش هويتهاي دورگه،‌ يعني آموزش وپرورش جهاني بايد مهارتهايي را پرورش دهد كه در همه فرهنگ ها كاربرد داشته باشد.
 
منبع : از
دكتر امينه احمدي

 

ده فرمان براي كار تيمي موفق

 
ده فرمان براي كار تيمي موفق

1- تعهد به آرمان و مأموريت مشترك.
2- تعهد به اصول و ارزشهاي مشترك.
3- تعهد به يادگيري و نوآوري مستمر.
4- وضوح در تعريف نقش ها
5- ارتباطات موثر و ديالوگ.
6- فضاي شفاف و اعتماد.
7- راهكارهاي تصميم گيري تعريف شده.
8- مشاركت موزون و متعادل.
9- آگاهي از فرآيند كار گروهي
10- مهارتهاي فردي مناسب.

 منبع : از دكتر امينه احمدي

معايب كار تيمي

 
معايب كار تيمي

×اصطكاك در تقسيم كار و تصميم‏گيري
× كاهش بازدهي، بخصوص در ابتداي شكل‏گيري تيمها
× مشكل همسو كردن اهداف فردي، گروهي و سازماني
× به تعويق افتادن اجراي كار به بهانه نظرخواهي و مشاركت
× سازش و گروه سالاري تحت عنوان اجماع
× توجيه سوء مديريت و نبود رهبري
× عدم استفاده بهينه از تخصص‏ها و درگير شدن همه در كاري كه تخصص آنرا ندارند
× از اين شاخه به آن شاخه پريدن، اتلاف وقت در جلسات بي‏نتيجه

 منبع : از دكتر امينه احمدي

محاسن كار تيمي

 
محاسن كار تيمي

×افزايش انگيزه‏هاي پرسنل
× هم‏افزايي و افزايش بهره‏وري
× ارضاءشغلي
× تعهد مشترك اهداف
× بهبود ارتباطات
× افزايش مهارتهاي شغلي
× افزايش انعطاف‏پذيري
× افزايش خلاقيت

منبع : از

دكتر امينه احمدي

 

انگيزه های پيوند دهنده  افراد درگروه / تيم

 

 
×نيازهای مادی / فيزيکی
   بقا/ رقابت/ترس از قدرت بيرونی / فشارهای محيطی
× نيازهای عاطفی اجتماعی
     امنيت/ وابستگی/ حس تعلق
× دورنما و اهداف مشترک
   پيشرفت/توسعه/ آرمان گرايي
× اصول و ارزش های مشترک
    يگانگی/ ابتکار و ابداع/ سودمندی اجتماعی 
 
منبع : از 
دکتر امینه احمدی

علل احساس نياز به كار تيمي

 

علل احساس نياز به كار تيمي

پيچيدگي وظايف و كارها
 نياز به خلاقيت
 مشخص نبودن مسير آينده: نياز به انعطاف‏پذيري
 استفاده بهينه از منابع
 افزايش بهره‏وري, اثربخشي و هماهنگي
 نيازبه يادگيري
 نياز به تعهد و پشتكار قوي
 پياده‏سازي برنامه و طرح‏هايي كه به همكاري ديگران نياز دارد.
 چند وظيفه‏اي و ميان رشته‏اي بودن كارها و فرآيندها
 
منبع : از 
دکتر امینه احمدی

رويکردها و طرحهای کيفی در پژوهشهای روان­شناسی

 
رويکردها و طرحهای کيفی در پژوهشهای روان­شناسی

nدر پژوهشهای کيفی می­توانيم از طرحهای زير نام ببريم:
nمطالعة موردی case study ،
nطرحهای روايتی narrative ،
nتئوری زمينه­ای grounded theory ،
nروش تاريخی historical method ،
nقوم­نگاری ethnography ،
nپديدارشناسی phenomenology ،
nتحقيق در عمل يا اقدام پژوهی action research ، و
nتحليل گفتگو discourse analysis

  مطالعة موردی case study

مهمترين ويژگی پژوهش کيفی آن است که به مطالعة متمرکز يک مورد يا نمونه و مثال از پديده می­پردازد.
روش مطالعة موردی، که غالباً به صورت مطالعات کيفی صورت می­گيرد، يک رويکرد متمايز در تحقيق علمی است.
مطالعة موردی با توجهی که به مطالعة موردها دارد مشخص می­شود نه با روشی که در مطالعة خود به­کار می­گيرد.
برای مطالعة يک پديده، محقق می­تواند اين مطالعه را در چارچوب مطالعة موردی عمومی انجام دهد يا اينکه از روشهای پژوهشی کيفی ديگر که حالت تخصصی دارند استفاده کند.
برخی از محققان به دلايل علاقة درونی خود بر مطالعة يک مورد معين تمرکز می­کنند و برخی ديگر به مطالعة چند يا چندين مورد می­پردازند تا از اين طريق تعميم­پذيری موضوعها و الگوها را آزمون کنند.
 
 
طرحهای روايتی narrative
 
در پژوهش روايتی، محقق به توصيف چگونگی زندگی افراد می­پردازد، عموماً بر مطالعة يک فرد خاص تمرکز دارد، اطلاعات خود را از طريق جمع­آوری داستانها فراهم می­کند، از اطلاعاتی که جمع­آوری کرده است برای بيان داستان زندگی آنان استفاده می­کند، روايتهايی از تجارب زندگی افراد را به قلم می­آورد، و معنای اين تجارب را ارائه می­کند.
اين داستانها، در علوم تربيتی و روان­شناسی، به تجارب کلاسهای درسی در مدرسه، يا به فعاليتهای خانه و مدرسه مربوط می­شود.
طرح پژوهشی روايتی شامل به تصوير کشيدن افراد، مستندسازی تجارب آنان، بازگوکردن صدای آنان، و ارائة ديدگاههای آنان در بافت اجتماعی و فرهنگی معين است.
اين بدان معنا است که پژوهشگر تحقيقات روايتی بر اهميت يادگيری از مخاطبان مورد مطالعة خود تأکيد دارد.

تئوری زمينه­ای grounded theory

 

روش پژوهشی تئوری زمينه­ای، هم وسيله­ای برای نظريه­پردازی و هم يک مجموعه از فنون اجرايی در پژوهشهای کيفی است.
طرحهای پژوهشی تئوری زمينه­ای، که با گذشت زمان به صورت يک روش معمول در پژوهشهای روان­شناسی درآمده­اند، به عنوان يک رويکرد طبيعی­گرايی در تحقيق محسوب می­شود که، با فاصله گرفتن از روش تقليل­گرای تحقيقات تجربی، به يک رويکرد متناسب با بافت و زمينة رفتار روی­آورده است.
تئوری زمينه­يابی، مجموعه­ای از اقدامات نظام­دار و کيفی برای ايجاد نوعی از تبيين عمومی (يا تئوری زمينه­ای) است که فرايند و عمل و تعامل ميان مردم را توضيح می­دهد.
اقدامات مربوط به استفاده از اين روش شامل جمع­آوری اطلاعات مصاحبه­ای اوليه، توليد و گزارش کردن مقوله­ها (يا موضوعهای) اطلاعات، و ايجاد يک پيکره يا الگوی بصری برای تبيين عمومی موضوع مطالعه است.
 
روش تاريخی historical method
 
پژوهش تاريخی، يک فرايند تحقيق نظام­دار برای بررسی اطلاعات به منظور پاسخگويی به سؤالات در مورد پديده­های گذشته و دستيابی به فهم بهتر از وضعيت و عملکردها و گرايشها و مسائل کنونی در روان­شناسی است.
روش تاريخی از چهار نظر مشابه ساير روشهای پژوهش کيفی است: 1)تأکيد بر مطالعة متن؛
2)مطالعة رفتار در وضعيت طبيعی به جای وضعيتهای تصنعی يا نظری؛
3)اهميت دادن به تماميت تجربه؛ و
4)مرکزيت­دادن به تعبير و تفسير در فرايند پژوهش.

قوم­نگاری ethnography

 

روش قوم­نگاری احتمالاً قديمی­ترين و معمولترين رويکرد در پژوهشهای کيفی است.
با رواج بيشتر روشهای کيفی پژوهش در بين روان­شناسان، رويکرد قوم­نگاری طرفداران بيشتری در اين حوزه­های علمی پيدا می­کند.
سرچشمة قوم­نگاری در دانشهای مردم­شناسی و جامعه­شناسی است.
مطالعة يک گروه از افرادی که الگوهای واحدی آنها را به هم مربوط می­سازد نيازمند استفاده از روش قوم­نگاری است.
بنابراين، قوم­نگاری عبارت از توصيف يک فرهنگ يا گروه و نظام اجتماعی است.
ترديدی نيست که روش قوم­نگاری دارای يک نقش مهم در شناخت رفتار در بافتهای معين است.
دو موضوع اساسیِ موقعيت و دستيابی، مورد توجه قوم­نگاری است. آنچه از اين نظر بايد مورد توجه قرار گيرد اين است که شما مطالعات خود را در کجا می­خواهيد انجام دهيد، در مورد چه کسانی می­خواهيد تحقيق کنيد، و چگونه می­خواهيد به وضعيت و مخاطبان مورد نظر دست­يابيد.
يک روش ديگر برای دسترسی به مخاطبان مورد نظر اين است که تحقيق به صورت پنهان صورت گيرد. مشکل اساسی در اين مورد عبارت از به­کارگيری فريب و ملاحظات اخلاقی است.

 
پديدارشناسی phenomenology

روشهای پديدارشناسی در پی کشف ساختارهای هشياری در جريان تجارب انسانی است.
يک مطالعة پديدارشناختی به توصيف معنای تجربه­های زندة افراد در مورد مفهوم يا پديدة معين می­پردازد.
از ديدگاه پديدارشناختی، محققان پديدارشناسی روان­شناختی در جستجوی ساختار نامتغير (يا جوهر) و معنای اصلی زيرين تجربه هستند.
آنان بر هدفمند بودن هشياری افراد، يعنی اينکه تجربه­ها هم دارای نمود بيرونی و هم آگاهی درونی، که مبتنی بر حافظه و تصور و معنا است، تأکيد می­کنند.
اين محققان تمام پيشداوريهای خود را کنار می­گذارند، تجارب خود را ناديده می­گيرند (که نوعی از بازگشت به علوم طبيعی است)، و در عوض به شهود، تخيل، و ساختارهای جهانی برای دستيابی به تصويری درست از تجربه، اتکاء می­کنند.
 
 
تحقيق در عمل يا اقدام پژوهی action research

  nتحقيق در عمل، اساساً بر جنبه­های کاربردی پژوهش تأکيد دارد. تمرکز اين روش بر اقدامات مفيد در برخورد با مسائلی است که عملاً در خانه و محيط آموزش و محيط کار رخ می­دهد.

nطرحهای تحقيق در عمل به اقدامات نظام­يافته از سوی روان شناسانی می­پردازد که به جمع­آوری اطلاعات برای بهبودبخشی راههای مربوط به اقدامات مناسب در زمينه­های خاص زندگی خانوادگی و آموزشی و شغلی دست می­زنند.
nدلايلی که امروزه در مورد اهميت اقدام پژوهی ارائه می­شود از اين گونه است که اين نوع از تحقيق باعث تقويت گرايش به تغيير در خانه و مدرسه، برانگيختن مشارکت افراد گوناگون در اين محيط ها، اختيار دادن به افراد از طريق همکاری در پروژه­ها، ترغيب متخصصان روان­شناسی مدرسه برای تمرکز بيشتر در عمل تربيتی، و ترويج فرايند آزمايش افکار جديد می­شود.
 
 
تحليل گفتگو discourse analysis
 
 
روش تحليل گفتگو، يکی از متداولترين رويکردهای پژوهش کيفی در روان­شناسی است که در دو دهة اخير رواج يافته است.
روش تحليل گفتگو فقط منحصر به استفاده از يک مجموعه روشهای تحليلی نيست بلکه يک روش بنيادی ارزيابی مجدد در بررسي موضوعهای مورد مطالعه در روان­شناسی است.
اين روش، رويکردی است که تا حد بسيار زياد هماهنگ با مکتب فکری مشهور به ساختن­گرايی اجتماعی (social constructivism) است که فهم از جهان يا واقعيتها را، به جای آنکه از نوع جوهرهای ثابت و جهانی به حساب آورد، محصول تعامل تاريخی و فرهنگی و اجتماعی می­داند.
ساختن­گرايی اجتماعی، به جای انديشيدن به فرايندها و خصوصيات ذهنی، توجه مطالعات روان­شناختی را بر فعاليتهای فرهنگی و استدلالی متمرکز می­سازد.

رويکرد ترکيبی mixed method approach

 nطرح پژوهشی روش ترکيبی، مجموعه اقداماتی است برای جمع­آوری، تحليل، و ترکيب اطلاعات کمّی و کيفی در يک مطالعة واحد به منظور شناخت مسألة تحقيق.

nاين روش، يک رويکرد پژوهشی درست است. مثلاً، از طريق سنجش هر دو دسته يافته­های يک تحقيق (کمّی) و فرايندهای يک تحقيق (کيفی)، می­توانيم تصويری پيچيده از پديده­های روانی ارائه دهيم.
nبه بيان ديگر، از اين طريق ما قادر هستيم، با جمع­آوری و تلفيق (يا ادغام) انواع متفاوت اطلاعات در مورد يک پديدة معين، پژوهش خود را غنا بخشيم.
nاين بهبودبخشی حاصل ترکيب نقاط قوت يک روش پژوهشی با جوانب محکم روش ديگر و خنثی­سازی نقاط ضعف آنها است.

  انواع روشهای ترکيبی

 

nانواع گوناگونی از روشهای ترکيبی تحقيق در دهة اخير ارائه شده است که در اينجا به سه طرح مهمتر اشاره می­کنيم.
nدر طرح پژوهشی ترکيبی چندجانبه (triangulation mixed methods design) اين هدف دنبال می شود که به طور همزمان به جمع­آوری اطلاعات کمّی و کيفی و تلفيق آنها می­پردازيم تا بتوانيم شناخت کاملتری از مسألة پژوهش به دست آوريم.
nاز سوی ديگر، در طرح پژوهشی ترکيبی تبيينی (explanatory mixed methods design) محقق در ابتدا به جمع­آوری اطلاعات کمّی اقدام می­کند و سپس با جمع­آوری اطلاعات کيفی می­کوشد به تبيين و تشريح دقيق نتايج حاصل از اطلاعات کمّی بپردازد.
nروش سوم، طرح پژوهشی ترکيبی اکتشافی (exploratory mixed methods design) است که محقق ابتدا به جمع­آوری اطلاعات کيفی می­پردازد تا وضعيت يک پديده را کشف کند و سپس با جمع­آوری اطلاعات کمّی به تبيين روابطی بپردازد که حاصل يافته­های اطلاعات کيفی است.
nعلاوه بر روشهای ترکيبی مذکور، ما می­توانيم از طرحهای پژوهشی چندروشی (multimethod research designs) نيز استفاده کنيم. اين نوع اخير وقتی به کار گرفته می­شود که يک مجموعه از پروژه­های پژوهشی در ارتباط درونی با يکديگرند و همگی زير يک عنوان واحد قرار می­گيرند.

 پنج شکل مهم از طرح­های ترکيبی

nتوالی کيفی- کمّی (Sequential qualitative-quantitative method)،
nتوالی کمّی- کيفی (Sequential quantitative-qualitative method)،
nکيفی­سازی همزمان اطلاعات کمّی (Concurrent qualitizing quantitative data)،
nجمع­آوری همزمان اطلاعات موازی کمّی و کيفی (Concurrent parallel data collection)، و
nروش پژوهشی ترکيبی پيچيده (Complex mixed method)

 منبع : از 

دکتر حسين لطف آبادی
استاد روان شناسی دانشگاه شهيد بهشتی