نگوییم ؛ کنجکاوی را تحریک کنیم

         نقش ما مربیان ، پدران و مادران این است که به کودک و نوجوان یاد بدهیم " چگونه یاد بگیرد " ، " بیش تر یاد بگیرد " و " بهتر یاد بگیرد " تا قادر باشد تغییرات مفید و مطلوب در خود به وجود آورد .

        این جمله سخن معروف بنیامین فرانکلین ، دانشمند ، مخترع و نویسنده قرن هجدهم را به یادم می آورد . فرانکلین      می گوید :

- اگر به من بگویی ، فراموش می کنم .

Tell me I forget

- اگر یادم بدهی ، به خاطر می آورم .

Teach me and I remember

- اما ، اگر درگیرم کنی ، یاد می گیرم .

Involve me and I learn

      " گفتن " ، " تذکر دادن " ، " شرح دادن " و تلاش هایی از این قبیل را         نمی توان آموزش نامید . گفتن نیازهای کودک و نوجوان را برآورده نمی کند ؛ همچنان که " نوازش " نمی تواند " تب " کودک را درمان کند .

         آموزش ها و یاد دادن هایی که به تفکر تلنگر نزنند و میل به یادگیری را تحریک نکنند ، یادگیرنده را به " کوته بینی " و " سطحی نگری " سوق می دهند . 

        یاد گیری بدون انگیزه و تفکر مانع کشف استعدادها و نهاده های درونی کودکان و نوجوانان می شود و جرأت " عمل " را از آن ها می گیرد . در نتیجه ، رفتاری که از  آن ها سر می زند ، با آنچه که یاد گرفته اند ، همخوانی ندارد و منطبق نمی شود .

        اما ، آموزش هایی که با تفکر و تعمق همراه می شوند و یادگیرنده را با مطلبی که باید بیاموزد " درگیر " می کنند ، منجر به یادگیری های عمیق می شوند . در این حالت  است که رفتارهای مفید و مطلوب ، قابل مشاهده هستند . (۱ )

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱ - علی رؤوف . یاد دادن برای یادگرفتن . تهران ، انتشارات مدرسه ، 1378 ، صص 38 - 37 .